Energie uitstralen

Wat je uitstraalt, kan je leven soms beïnvloeden. Je uitstraling draagt zelfs bij aan het wel of niet hebben van levensgeluk (zegt men). Zo komt de een altijd positief uit de bus tijdens een sollicitatiegesprek, en lijkt de ander altijd pech te hebben. Daarnaast speelt je zelfbeeld hierin ook een rol. Als ik kijk naar me zelf en mijn eigen zelfbeeld, denk ik dat andere mensen mij anders zien dan hoe ik naar mezelf kijk in de spiegel. Als ik niet lekker in me vel zit, dan zit me haar niet goed, zit me kleding minder lekker en dit zal ik dan ook uitstralen. Terwijl wanneer ik me wel goed voel, mijn haar hetzelfde zit, diezelfde kleding aan heb dit ook merkbaar zal zijn in mijn uitstraling.

Hoe je denkt, hoe je je voelt over jezelf en hoe je je energie gebruikt heeft een direct effect op je stemming. De dingen die je meemaakt maken uiteraard wie je nu bent. Iedereen heeft een bagage (rugtas) die dat met zich meebrengt. De een heeft een zwaardere rugtas als de ander en ieder gaat anders met die “rugtas” om.

Hoe zit dat dan eigenlijk met het levensgeluk? Men zegt inderdaad dat je geluk kan ervaren wanneer je meer (energie) uitstraalt. Je ogen glinsteren, je bent zelfverzekerder, je kleding past je beter en je staat een stuk steviger in het leven.

Gelukkig kun je je uitstraling verbeteren.. Maar hoe? Dat is een goede vraag en lang heb ik gedacht dat je wordt geboren met de “X-Factor”, zoals dat zo mooi wordt gezegd. Ik denk dat je er allereerst voor moet zorgen dat je positief in het leven staan, genieten van de kleine en grote momenten in je leven en uiteraard voldoening halen uit alles wat je doet!! Of dit echt zou helpen, is mij nog onbekend, maar denk dat het zeker zal bijdragen om meer energie uit te stralen..

Beren op de weg zien!

Je kent de uitdrukking wel: “Beren op de weg zien!”. Waar komt die uitdrukking eigenlijk vandaan? Het komt eigenlijk uit de oertijd waarin de mens en de beer een grote rol spelen. De mens had de beer nodig voor zijn huid (lekker warm velletje), botten, eten, etc. De beer was nodig om te overleven dus. De mens was altijd aan het vechten om de beer aan te vallen en te doden en was hier de hele dag mee bezig en dacht niet na. Totdat er één iemand was die eens in gesprek ging met zichzelf en na ging denken om niet steeds maar te vechten, maar om tactiek te bedenken hoe het anders kon.

Zo bedacht deze om een kuil te graven en de kuil te bedekken met takken en bladeren, waardoor de beer in deze val terecht zou komen. Zo hoefden ze niet te vechten en konden ze gaan nadenken over andere tactieken etc.

Nu nog steeds ziet de mens nog vaak beren op de weg. Hetzij niet om de beer in de val te lokken, maar dingen die hen dagelijks bezighoudt.  Door de dingen positief te bekijken en mogelijkheden te zien i.p.v. altijd maar problemen (beren) te zien scheelt  een hoop stress in je leven. Een klein voorbeeld uit mijn dagelijks leven. Vermoeid thuiskomen na een drukke werkdag en vinden dat het “vies” is thuis (vies = bij mij ook rommelig ;-)). Wat ga ik doen? Opruimen en schoonmaken of de boel de boel laten, morgen weer een dag? Voorheen wilde ik altijd alles perfect hebben, maar perfectie kost een hoop stress/energie en vroeg me dan ook af of het echt wel noodzakelijk was om op te ruimen. Nee eigenlijk niet.

Ook worden er vaak beren gezien bij veranderingen. Veranderingen zijn vaak nooit leuk! Wat als…? Maar dan…? Hoe zit het dan met…? Hoe gaan we dat dan doen…..? Je ken het wel en wellicht sta jij er ook zo in. Vaak zie ik in het begin ook niet wat de positieve punten zijn van veranderingen en kom ik er later pas achter dat het eigenlijk niet nodig was geweest om zo moeilijk te doen. Het heeft me dan in ieder geval veel onnodige energie en stress gekost.

Nou zo zijn er talloze “beren” die je kan omzetten in iets positiefs of ze zelfs niet meer te zien door anders om te gaan met situaties. Dit kun je toepassen op zowel zakelijk als privé natuurlijk.

Iedereen gaat anders om met het berenverhaal en ben eigenlijk benieuwd hoe een ander het berenverhaal beleefd. Hoe gaan jullie om met de “beren”?….

11 jaar bij Argeweb!

Vandaag ben ik alweer 11 jaar in dienst bij Argeweb en wat heb ik in die tijd al een hoop (grote en kleine) veranderingen meegemaakt. Begonnen in een kleine groep van zo’n 13 mensen en was het eigenlijk al direct een fijne omgeving met veel persoonlijk contact met collega’s en directie. Een echte familie waarin we veel met elkaar deden zowel binnen als buiten de werkvloer. Met mijn zeventien jaar was ik meteen ook de jongste werknemer en had ik er ook een paar moeders bij ;-).

Argeweb heeft in die tijd natuurlijk een enorme groei meegemaakt en is gevormd naar de organisatie zoals deze nu is en staat voor kwaliteit en streeft naar optimale klanttevredenheid. Iets wat past bij mij en waar ik voor sta binnen Argeweb.

In die 11 jaar heb ik zelf ook een ontzettende groei meegemaakt van stagiaire, naar administratief medewerkster, naar administratief medewerkster Orderverwerking, naar hoofd Orderverwerking, naar hoofd Administratie & Orderverwerking, naar uiteindelijk Operationeel manager. Een geweldige groei en daar ben ik de organisatie natuurlijk heel dankbaar voor.

Op 12 augustus wordt Argeweb overgenomen en heeft KPN 100% belang in het bedrijf. Natuurlijk biedt dit voor Argeweb een mooie toekomst waarin zij kan groeien in diensten, kwaliteit en dienstverlening.

Ik blijf werkzaam bij Argeweb en zal met de overname bij Argeweb een mooie toekomst tegemoet gaan. Natuurlijk vind ik het jammer dat de aandeelhouders, degene die Argeweb hebben opgebouwd, niet meer hier werkzaam zijn en zal ik hun plezierige aanwezigheid zeker missen.

Via deze weg wil ik dan ook nog even gebruik maken van de gelegenheid om de aandeelhouders, met een lach en een traan, enorm te bedanken voor een geweldige tijd, de mooie herinneringen en het vertrouwen die ik altijd genoten heb en wens hen veel succes bij Amsio! Proost op een mooie toekomst!

Alles goed met je?

De beleefdheidsvraag klinkt wel tien keer per dag in mijn oren. Even zo vaak stel ik die vraag ook zelf. Eigenlijk hoort: “Hoe gaat ermee?” tot een begroetingsritueel, waarop het antwoord dient te zijn:

“Goed, en hoe is het met jou?”. Daarna kan het gesprek zijn aanvang nemen en gaan over werk of andere zaken. Ik heb al een tijdlang besloten om weer terug te keren naar dat standaard antwoord, want het scheelt een hoop tijd.

Wanneer iemand dus aan mij vraagt: Hoe gaat het? Dan zal mijn antwoord in de meeste gevallen ook gewoon “goed hoor!” zijn. Je kunt moeilijk in het voorbijgaan op de trap je hele ziel en zaligheid op tafel leggen, niemand heeft daar tijd voor of zin in… toch?

Je kan beter spijt hebben….

….van de dingen die je hebt gedaan, dan spijt hebben van de dingen die je niet hebt gedaan. Dat is een gezegde die vaak gebruikt wordt door mensen. Maar wat ze er precies mee bedoelen dat is mij nog niet helemaal duidelijk. Want wanneer weet je dat je spijt hebt van dingen die je niet hebt gedaan? Het spreekwoordelijke gezegde: “Je kan beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan” Dat is mij wel duidelijk, want dan heb je immers al iets gedaan of gezegd waarvan je achteraf denkt hmm had ik dat maar niet gedaan of anders gezegd.

Ik wil er ook weer geen hele blog aan wijden, maar vond het toch wel een interessant iets om over na te denken.

Hoe weet ik nou wanneer ik spijt heb van de dingen die ik niet heb gedaan. Dat is een vraag wat ik me serieus afvraag! Moet ik bij alles in m’n leven een lijst (list of life) bijhouden van de dingen die ik nog wil of moet doen, want misschien krijg ik later wel spijt? Moet ik bij alle nieuwe dingen die op mijn pad komen gaan nadenken, is dit wel de juiste keuze? Ik hoor mensen weleens zeggen: “Je gaat spijt krijgen als je dit niet doet!” Ik zou niet weten waarom men ergens spijt van moet hebben. Ze hebben het immers nog niet eens gedaan.

Mijn research op internet zegt dat mensen het meeste spijt hebben over liefde, opleiding en het werk. De conclusie was duidelijk: de pijn van iets dat niét gebeurd is, de spijt van kansen die zijn blijven liggen, gemiste momenten en te voorzichtige keuzes blijft langer hangen dan een foute keuze, beslissing of uitspraak. Beter: ‘Had ik maar nooit….’ dan: ‘O, had ik maar…’ dus. Spijt van iets dat wél is gebeurd is in het begin wel pijnlijk, wat erger wordt als er een zwaar verlies werd geleden, zoals een partner die weggaat of het verlies van een familielid. Echter: van fouten leer je en spijt zet aan tot actie en leidt indirect naar nieuwe successen. Dat laatste is vooral het geval voor ‘inactieve spijt’, dat je aanzet om meer kansen te grijpen zodat je niet weer het gevoel hebt iets te missen.

Ik denk eigenlijk dat dit wel een onderwerp zal zijn om over te filosoferen. Ik ben erg benieuwd hoe andere mensen hiertegen staan en of de gezegde wel zo “perfect” is.

Smaak veranderd

Het valt me de laatste tijd op dat ik ineens iets lekker vind terwijl dat vroeger wel anders was. Hoe kan dat toch, dat je smaak veranderd, naarmate je ouder wordt? Zo lustte ik vroeger geen biefstuk en nu wel, ook lustte ik vroeger geen asperges en nu ineens wel. Ik ben eens op internet gaan speuren hoe dit nou zit en kwam het volgende tegen:

“Een baby heeft duizenden smaakpapillen. Hierdoor is een baby heel gevoelig voor smaken. Baby’s hebben daarom meestal een voorkeur voor milde smaken. Het aantal smaakpapillen in de mond neemt met leeftijd heel snel af. Bij de leeftijd van tien jaar is nog maar de helft over van het aantal smaakpapillen en als je dertig bent, heb je nog maar iets van tweehonderdvijftig smaakpapillen over. Hierdoor kunnen volwassenen veel meer verschillende smaken waarderen en kunnen ze ook veel meer sterkere smaken aan.”

Of het waar is geen idee? Maar ik denk dat er wel een kern van waarheid inzit. Daarnaast vind ik wel dat kinderen vaak eten met hun ogen. Ziet het er groen en gezond uit is het bij voorbaat al niet lekker. Ook ouders spelen hierin een rol natuurlijk. Als je kind een “moeilijke eter” is dan wordt er vaak gekozen voor de makkelijke weg en wordt er iets voorgeschoteld wat het kind wel lekker vindt en daardoor dus wel eet. Het is dan aan de ouder om steeds te variëren met het eten en ervoor te zorgen dat je kind op den duur ook een gezonde hap kan waarderen.

Zelf ben ik gek op groente en gebakken aardappeltjes, heerlijk. Maar er zijn genoeg dingen die ik niet lekker vind, een stukje vis bijvoorbeeld gaat er bij mij niet in. Pasta’s zijn niet mijn favoriet, maar kan ik wel eten.  Naarmate ik ouder ben geworden ben ik wel anders gaan eten en probeer ik steeds weer nieuwe dingen te proeven. Hopelijk over een paar jaar kan ik alles eten en ook eens genieten van een stukje vis..

Mega Meike

Iedere dag denk ik aan dit kleine meisje. Dit kleine sterke meisje dat strijd tegen neuroblastoom met een overlevingskans van 40 % tot 50 %.

De teller staat momenteel op  € 57809,- en daarmee zijn we over de helft. Iedereen doet zo z’n best en verzinnen de meest creatieve acties om hun steentje bij te dragen. Ook bekend Nederlands draagt z’n steentje bij en wordt er door onze BNN-ers (o.a. Yolanthe, Froukje, Dinand, etc..) berichten geretweeted en de band Direct zet zelfs een persoonlijk bericht op Facebook. Zo bereikt “ Help Mega Meike” een nog groter publiek en dat is wat nodig is om haar naar Amerika te helpen.

Daarom is het zo fantastisch om te zien hoeveel (bekende en onbekende) mensen geven om Meike en hun steun betuigen. Ik ben ontzettend trots op hoe sterk Meike en haar zijn in deze nachtmerrie!

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: “ Help jij mee om Meike te helpen!” (www.megameike.nl)

Mijn (jouw) Tijd!

De blikken in haar ogen
vertellen mij meer dan ze toegeven wil
Ze is onzeker en bang

Ze laat het niet merken
hoe erg ze het mist
maar jij kan eerlijk zijn
want ik weet precies wat het is

Het leven lijkt haar nog niet
alles te willen geven
Maar zij zou zo graag
haar leven willen delen
want ze heeft zoveel liefde om te geven

Verdrietig kijkt ze me aan
en over haar wang gaat een traan
Het breekt mijn hart om haar zo te zien
en ik sla mijn armen om haar heen

Ik snap heus wel dat het zoveel met je doet
Iedereen om je heen
heeft zijn of haar gelukt al gevonden
alleen voor jou geldt dat nog niet

Kom eens voor de spiegel staan
en kijk jezelf eens aan
Je bent nog zo jong
je hebt nog zoveel om voor te leven
maar ik weet zeker
jou tijd komt echt nog wel

Het duurt misschien nog even
maar het gelukt word jou echt gegeven

kom eens voor de spiegel staan
kijk jezelf eens goed aan
en zeg tegen jezelf

Mijn tijd komt echt nog wel!

Bijzonder projectje

Al een aantal weken ben ik bezig geweest met een bijzonder projectje voor een heel speciaal meisje, genaamd (Mega) Meike. Meike is de twee jarige dochter van vrienden van ons. Toen wij “het telefoontje” gekregen dacht ik in eerste instantie dat dit soort dingen niet in mijn directe omgeving voorkomt, maar niets is minder waar. Het is zo hartverscheurend dat dit kleine meisje vecht tegen een neuroblastoom kinderkanker. Per jaar wordt de diagnose ongeveer 25 tot 30 keer gesteld.  Het gevecht tegen de kanker is zwaar en de overlevingskans is 40 tot 50%.

De dag nadat de diagnose is vastgesteld viert Meike haar tweede verjaardag. Het is een groot feest met veel familie, vrienden en cadeaus. Helaas konden wij er niet bij zijn, wat wij tot op de dag van vandaag nog steeds heel erg vinden.

Na de behandeling in Nederland moeten Meike en haar ouders voor een half jaar naar Philadelphia in de VS. Daar is een therapie ontwikkeld die haar kansen met nog eens 20% vergroot. Er wordt maar een deel van deze therapie vergoed door de zorgverzekering. Om deze behandeling van ongeveer zes maanden en alle bijkomende kosten te helpen financieren, is daarom veel geld nodig.

Op 26 september 2012 is daarom de stichting Mega Meike opgericht om geld in te zamelen. Door voldoende geld in te zamelen wordt de behandeling in Amerika mogelijk gemaakt en worden haar overlevingskansen aanzienlijk groter. Vandaag is de website online gegaan. Niet alleen de website, maar ook Facebook en Twitter wordt geactiveerd. Facebook heeft binnen no-time al 147 likes en wordt door iedereen gedeeld! Heel goed dus! Maar nog lang niet voldoende, we hebben dus hulp nodig.

Ik help Meike natuurlijk in haar strijd tegen dit gevecht! Wil je ook helpen? Ga dan naar de website van Meike (www.megameike.nl) en geef een donatie..

Motorrijden

Vandaag heb ik samen met Ruben een introductie les motorrijden gehad. Een (wat aparte, chaotische) man met snor die al ruim 50 jaar in het vak is en motor rijdt met hart en ziel gaf ons eerst een korte theorie les. Hierin liet hij zien hoe je moest schakelen en wat er allemaal niet kon gebeuren, zoals breken van je enkels en armen.

Na de theorie gingen we dan echt beginnen met motorrijden. Ietwat wantrouwend ging ik op het zadel zitten en liet hij ons wegrijden op de motor. Al snel had ik het schakelen onder de knie en reed ik vlekkeloos rondjes op het grote parkeerterrein. De les duurde zo’n 3 uur dus het bleef niet alleen bij rondjes rijden, ook werden er oefeningen gedaan.

Zigzaggen om pionnen heen met twee handen, zigzaggen om pionnen heen met een hand, scherpe bochten maken en nog een keer zigzaggen op kleinere afstand in schakelstand 1. Je zou zeggen dan doe ik even, maar blijkt toch nog moeilijk te zijn voor een klein persoon. Voor dit soort oefeningen heb je je gewicht wel nodig, maar al met al ging het me goed af!